Með taugarnar þandar, titrandi andar, kjökrandi skríður, skjálfandi bíður, og tími líður.

Ég hef svo lítið að segja, þegar svo er er best að annaðhvort þegja eða að nýta sér orð annarra...

Ég hitti (litla) dömu,
í París var að hoppa,
sippað getur líka,
fer heim með rifna sokka.

Teiknar fínar myndir,
býður mig að þiggja
eina af sér og eina af mömmu,
skrifar undir: Sigga.

Samt heilla hana fínir kjólar
þegar augun í þá rekur
með maskalit og púðri
andlit sitt hún þekur.

Dansað getur líka
tja, tja, tja, og tangó.
Liðug eins og ormur,
vinnur mig í limbó.

Hún á það til að hlæja,
getur líka grátið.
En oftast brýst í gegnum tárin
sæta litla brosið.

Teiknar skrítnar myndir,
býður mér að þiggja
eina af sér og eina af mömmu,
skrifar undir: Sigga