Lestarvandræði, merguez í baguette og svefnpokaleysi

Ég held að ég hætti aldrei að vera hissa á þeim hlutum sem gerast hérna stundum, en oftar en ekki er bara hægt að hlæja að þeim. Skólinn er byrjaður og ég er enn í aðlögun, auðvitað getur enginn gert hlutina þar á bæ eins og ég vil að þeir séu gerðir en ég er líka svoddan frekjuskjóða og þrjóskhaus stundum. Allaveganna er núna heilir átta dagar síðan skólinn hófst og ekki er ennþá komin próftafla, spes! Svör síðust viku voru þau að allt yrði komið á hreint í næstu viku og svör þessarar viku eru þau að allt verði komið á hreint bráðum og prófin verði einhvern tímann á milli 22. og 29. maí, jibbí! Sem sagt ég veit ekki hvenær prófin eru, í hvaða röð eða hvað! Ég segi bara "bloody bien maður!", gæti jafnvel tekið einhverja analyse á énonciation í þessu en held mig frá því að svo stöddu.

Annars er stuð á frakkanum og öðrum vitleysingum, skelltum við okkur nokkrar til Bourges um helgina til að vera viðstaddar stuðhátíðina "Printemps de Bourges" á sáum við rjómann af frönskum rokkhljómsveitum (Katerine, Hushpuppies og Dionysos) auk dEUS og Arctic Monkeys. Alveg frábært í alla staði, ferðalagið hófst á Gare d'Austerlitz þar sem bjartsýnar meyjar stigu úr metró tilbúnar fyrir rokk og ról. Það má segja að hlutirnir hafi byrjað að fara niður á við á þeim tímapunkti, lestin kom of seint inn á stöðina svo í æsingnum við að koma sér í rétta vagninn var hlustað á leiðbeiningar lestarvarða og horft á tölurnar á vögnunum, já enduðum sem sagt á kolvitlausum stað og þurftum að troða okkur til baka í gegnum alla lestina, hvenær. Hvernig áttum við að vita að frakkar telja 24,25,26,12,13,14 o.s.fr. það er nú lágmark að kunna alþjóðlega talnaröð við samsetningu lestar finnst mér. Jæja eftir hálfnaða ferð og tómann lakkríspoka stöðvaðist lestin og ekki til að taka bensín, nei eldur framundan og við því ekki að fara neitt í bráð. Jæja sem betur fer var veðrið yndislegt og svolítið súrrealískt að sjá um hundrað manns standa einhvers staðar út á miðjum lestarteinum og vita ekkert í sinn haus. Sem betur fer var ekki langt að ganga til næsta bæjar og fundum við okkur sem sagt í bæ eplakökunar (tarte tatin) hér í France. Fengum okkur bjór og köku og biðum eftir bíl til að koma´og sækja okkur svo skemmtunin gæti byrjað. Loksins komumst við á leiðarenda og skelltum við tjöldunum upp í snarhasti og héldum á svæðið þar sem að hátiðin var hafin. Aldeilis skemmtilegt, allir í eðalskapi með bjór og merguez í baguette, Dionysos var hápunktur kvöldsins með frábærri sýningu, svoleiðis orkubolta sér maður ekki oft á lífsleiðinni. En ekki var allt búið og loksins þegar ákveðið var að skríða í tjölin var orðið svoldið kalt og enginn með svefnpoka heldur bara teppi, kannski ekki sniðugt en lítið var sofið vegna ofurkulda og sumir ákváðu að eyða bara nóttinni á rölti um bæinn, æi svona er þetta bara stundum. En allt endar vel sem byrjar illa er það ekki, sólin heilsaði okkur daginn eftir og þræddu ferðalangar götur Bourges þangað til að lestin hélt af stað til Parísar, enginn eldur á heimleið og lestin brunaði beina leið. Þvílíkur lúxus segi ég nú bara.

Nú er bara að fara að hella sér í lestur ástarævintýra 18.aldar og velta fyrir sér hegðun táldraganda og tepra, lífið kemur sífellt á óvart!

Spakmæli dagsins: Heilir eru þeir sem hugsa.