sunnudagur, janúar 15, 2006

Nýtt ár og prófvitleysa

Það er ekki hægt að viðurkenna annað að mikil skrifleti hafi legið yfir hér á bæ, margar ástæður og margar afsakanir en þær verða ekki tíundaðar hér.

Jólin voru frábær í alla staði, gerði mest lítið og borðaði bara þeim mun meira, notaði hvert tækifæri til að háma í mig síld og kæfu og hangiket, svona á þetta að vera sko!
Sem betur fer fór nýja árið betur af stað en það fyrra þar sem ég eyddi áramótunum í flensumóki og missti af því þegar nýja árið gekk í garð. Í þetta skiptið horfði ég á áramótaskaupið, fylgdist með flugeldabrjálæði, enda var ég líka í Árbænum og þar á bæ missir fólk sig í vitleysunni. Þegar litið er yfir liðið ár er ekki hægt að segja annað en hafi haft sínar hæðir og lægðir, með fullt af eftirsjá, mistökum og öðru eins en líka með fullt af skemmtilegum uppákomum og sigrum og annarri vitleysu. Er það ekki svona sem hlutirnir eiga að vera! Setti mér allaveganna engin önnur markmið á þessu nýja ári en að halda áfram á sömu braut enda væri engin gleði ef það væru engar sorgir, tap og sigrar, mistök og engin mistök o.s.fr.

Lifi vitleysan og annað eins!!

Nú er búið að gera upp árið og því ekki annað en að segja aðeins frá þessum líka skemmtilega próftíma sem núna er búin. Ég held að ég hafi nú bara ekki upplifað annað eins í langan tíma en ég er nú samt byrjuð að hlæja aðeins núna. Allt byrjaði vel á fyrsta prófi nema kannski fyrir það að kennarinn mætti korteri of seint í eins og hálfstíma próf svo stressmælirinn var þegar byrjaður að hækka og síðan var byrjað að reka á eftir okkur svona korteri áður en tíminn var búin til þess að næsti bekkur kæmist að, spes! Jæja næsta próf, kennarinn byrjaði á því að stytta próftímann úr tveimur tímum í 1og 1/2 , jæja allt í lagi nema að maðurinn mætti 20mín of seint þar sem hann var að prenta prófið og ofan á það þá byrjaði hann að bæta við spurningum sem hann skrifaði á töfluna, og gekk svo mikið á fyrir honum að hann var jafnfljótur að stroka út af töflunni eins og að skrifa á hana. Kaldhæðnin í þessu öllu saman er síðan sú að hann hefur bara aldrei skrifað jafnmikið á töfluna. Síðan tók við sama dag annað próf hjá mesta hálvita sem uppi hefur verið en þessi maður situr við kennaraborðið bak við töskuna sína og blaðrar eins og hann eigi lífið að leysa um allt og ekkert, hann neitar að skrifa á töfluna þar sema ð við eigum ekki að vera að lepja allt upp eftir honum og svo neitar hann líka að gefa okkur bókalista þar sem að við eigum að vera sjálfstæð, spes!! Maðurinn mætir svona líka glaður til prófs, útbúinn prófblöðum sem er munaður hér á bæ, jæja ég býð spennt eftir að sjá hvaða ritgerðarsp. hann setur á töfluna, það voru nú meiri draumórarnir. Auðvitað les hann bara upp efnin og neitaði auðvitað að endurtaka þau þegar ég bað um það. Jæja þessi kennari fékk sem sagt ritgerð um eitthvað og ef hann fellir mig þá er hann hálfviti, enda lýsir ritgerðin mín bara sjálfstæðum vinnubrögðum, er það ekki einmitt sem hann er að biðja um?! Næstu þrjú próf voru svo allt í lagi, þarf varla að taka fram að engin byrjuðu á réttum tíma en í einu þeirra svindlaði stelpan fyrir framan mig svo rækilega að ég er enn gáttuð, í öðru fékk ég ekki að hafa orðabók en hins vegar fengu þýsku stelpurnar það og í því þriðja gekk bara allt sinn vanagang. Það er ekki hægt að segja annað að þetta hafi verið viðburðarrík próftíð og það ótrúlegasta við þetta allt saman er sú staðreynd að ég fann varla fyrir prófstressi, prófkvíða né öðru. Við ættum kannski að fara að endurskoða skipulagið þarna heima???


Spakmæli dagsins : Pourquoi pas! (Af hverju ekki!)