Þriðjudagsleiðindi

Æi, það er leiðinlegt að vera að kvabba, geri það ekki aftur!

Hvað er betra en skemmtilegar umræður með hafragrautnum! Dettur ekki margt í hug en okkar eini sanni Moe kom í morgunkaffi hér á Mat. Régnier sem er kannski ekki frásögufærandi nema fyrir það hvað mér finnst gaman þegar hann kemur hér til að sækja póstinn sinn. Merkilegt en það endar alltaf í kaffi og umræðum um allt, já um ALLT. Ég held að sjaldan sé tekinn jafnstór þverskurður af öllu sem er og var að gerast í heiminum síðustu milljón ár. Stórkostlegt, annars voru bækur helsta umræðuefni þennan morgun enda hefur hann ekki ráð við öllu heldur bók við öllu. Já, hann tók sem sagt stöðuna hér á hillunum enda er hluti af leigusamningnum okkar að lesa bækurnar sem að hann skildi hér eftir. Markmiðið er að standa sig betur eftir áramót, enda einungis búin að klára eina bók og glugga í nokkrar en við höfum yfir svona nokkur hundruð bókum að ráða hér. Fáum samt faglega ráðgjöf og er komin með augastað á einhverjum til þess að stinga í vasann fyrir jólin, það má nú ekki ofgera sér í skólabókunum sjáið þið til.

Annars get ég ekki beðið eftir að fimmtudagurinn renni upp því þá er ég formlega búin í skólanum þetta árið og get farið að snúa mér alfarið að því að þræða verslanir á milli þess sem að ég skelli aðeins í tána. Ritgerðirnar eru allar að koma, við Áslákur erum í þessum töluðu orðum gjörsamlega búnar að tæma hugmyndabankana okkar í kúltúr ritgerðinni okkar um Sigur Rósar tónleikana. Auk þess sem ég er einnig að missa mig í greiningu á Stendhal. Þar sem að herra Fabrice er fangelsaður í Farnèseturni en það má nefna að víravirkið í stiganum spilar tvö hlutverk þ.e.a.s. það ýtir undir fegurð umhverfissins og þar með undir ánægju hans auk þess sem að það undirstrikar einnig innilokun hans í turninum. Skemmtilegt er það ekki! Við skulum nú ekki týna okkur í lífinu!

Jæja allir hlutir líða undir lok og svo er einnig um veru nokkra herramanna hér, fórum þar af leiðiandi í smá kveðjuhóf hér á laugardaginn, en hvað gerist þegar að hópur íslendinga ásamt einum frakka eru samankomnir með piparkökur og nokkrar vínflöskur. Jú það fer náttúrulega allt í vitleysu, en það er gaman að vera í vitleysunni hún heldur geðheilsunni í lagi, maganum stinnum og brjóstunum uppi. Sammála! Verð nú samt að viðurkenna að sunnudagurinn var sá svartasti hingað til en eins og vanalega var setið í sófanum fram eftir degi, lofað bótum og betrun. Og eins og allir vita líka verður aldrei staðið við neitt af þessum loforðum enda voru þau líka gefin á stund vonleysis og algers volæðis! Lifi byltingin!