La Nuit Blanche og löggimann
Það er svo margt sem er að gerast og líka svo margt sem þarf að fara að gera og svo framvegis. Íbúð er loksins komin í höfn, það er reyndar svolítið síðan en ég er búin að vera e-ð svo skeptísk undanfarið að ég hef bara ekki viljað tala um það. Leigusamningurinn er sem sagt lauslegt handaband og traust. Við Ása erum að leigja af bandaríkjamanni sem kallar sig Moe (fær mann óneitanlega til þess að hugsa um Moe í Simpsons og þeir eru ekkert svo ólíkir ef út í það er farið). Strax í upphafi samningaferlisins myndaðist traust okkar á milli þar sem við Ása gátum báðar sagt með sannfæringu að við hötuðum Bush líka. Síðan voru þjóðmálin rædd aðeins fram og aftur og við fengum betri innsýn inn í neo-kapítalsima og svoleiðis hjá honum Moe.
Íbúðin er stór miðað við margt sem er hér í gangi, og við Ása höfum hvort sitt herbergið, stofu og eldhús. Hins vegar er krúnudjásnið okkar alveg ógurlega skítugt og hefur sú ákvörðun verið tekin að best sé að setja á sig gúmmíhanskana og hlægja síðan að öllu saman. Síðan var ég svo heppin í dag, einmitt í sömu andrá og ég var að hugsa um það sem Moe hafði sagt við mig á laugardaginn þ.e.a.s að Frakkland sé ríkt land og þar af leiðandi er ruslið þeirra ríkt, að ég geng fram á eldri hjón með þennan líka undurfagra brúna leðurstól í hendinni. Í fyrstu hikaði ég en gekk síðan á þau og spurði hvort stólinn væri á leiðinni á haugana, já það var hann, en ég bara bað um að fá að eiga hann og voilà nú situr hann í stofunni hjá Rósu og Þórunni. Hann er lúinn þessi elska en afar fallegur!
En annars var hér í gær Nuit Blanche sem er svona eins og Menningarnótt heima og þar sem við höfum alveg nógan tíma til að vera í menningunni hérna ákváðum við að taka bara þátt í ómenningunni. Í ljós kom síðan að sú ákvörðun hafi verið í alla staði frábær! Til að gera langa sögu stutta þá kíktum við stelpugengið út og hittum mjög snemma á hið mikla þríeyki sem samanstóð af tveimur írum og frakka. Með þeim fórum við svo á einkar nettan bar sem að okkar mati er svona Kaffibar Parísar (allaveganna þangað til annað kemur í ljós). Að því loknu tók við að koma sér heim en við vorum langt niðrí bæ en áður en við vissun af var löggan búin að taka okkur upp í og heimtaði að skutla okkur heim með sírenum og alles. Já og bara af því að við erum svo sætar! Þeim fannst þetta allt saman mjög skemmtilegt og komu við á næstu löggustöð til þess að láta vita að þeir værum með týnda túrista í aftursætinu sem þyrftu far og svo hlógu þeir af öllu saman. Ha ha ha
Já, krakkar mínir París er bjútifúl!
Íbúðin er stór miðað við margt sem er hér í gangi, og við Ása höfum hvort sitt herbergið, stofu og eldhús. Hins vegar er krúnudjásnið okkar alveg ógurlega skítugt og hefur sú ákvörðun verið tekin að best sé að setja á sig gúmmíhanskana og hlægja síðan að öllu saman. Síðan var ég svo heppin í dag, einmitt í sömu andrá og ég var að hugsa um það sem Moe hafði sagt við mig á laugardaginn þ.e.a.s að Frakkland sé ríkt land og þar af leiðandi er ruslið þeirra ríkt, að ég geng fram á eldri hjón með þennan líka undurfagra brúna leðurstól í hendinni. Í fyrstu hikaði ég en gekk síðan á þau og spurði hvort stólinn væri á leiðinni á haugana, já það var hann, en ég bara bað um að fá að eiga hann og voilà nú situr hann í stofunni hjá Rósu og Þórunni. Hann er lúinn þessi elska en afar fallegur!
En annars var hér í gær Nuit Blanche sem er svona eins og Menningarnótt heima og þar sem við höfum alveg nógan tíma til að vera í menningunni hérna ákváðum við að taka bara þátt í ómenningunni. Í ljós kom síðan að sú ákvörðun hafi verið í alla staði frábær! Til að gera langa sögu stutta þá kíktum við stelpugengið út og hittum mjög snemma á hið mikla þríeyki sem samanstóð af tveimur írum og frakka. Með þeim fórum við svo á einkar nettan bar sem að okkar mati er svona Kaffibar Parísar (allaveganna þangað til annað kemur í ljós). Að því loknu tók við að koma sér heim en við vorum langt niðrí bæ en áður en við vissun af var löggan búin að taka okkur upp í og heimtaði að skutla okkur heim með sírenum og alles. Já og bara af því að við erum svo sætar! Þeim fannst þetta allt saman mjög skemmtilegt og komu við á næstu löggustöð til þess að láta vita að þeir værum með týnda túrista í aftursætinu sem þyrftu far og svo hlógu þeir af öllu saman. Ha ha ha
Já, krakkar mínir París er bjútifúl!

<< Home