miðvikudagur, febrúar 15, 2006

Future, what do you come up with next?

Youth, youth
You’re still on my mind
Past days have been unkind
Tomorrow, will you ever make friends with me?


Ég ætti að vera að gera eitthvað að viti eins og að læra eða bara vaska upp (það þarf víst líka að gera) en í staðinn sit ég hér fyrir framan tölvuna og geri ýmislegt annað uppbyggilegt eins og að rifja upp liðna daga og með því útskýra síðust færslu sem birtist hérna. Það er ekki annað hægt að segja en að liðin helgin hafi verið almenn vitleysa frá A til Ö og hver er ekki til í smá svoleiðis vitleysu. Eins og svo oft gerist hér voru gestir í Parísarborg, Ragga ofurskvísa mætti á svæðið og tók nokkur dansspor með okkur. Þar af leiðandi byrjaði helgin frekar snemma með indverskum mat og froskabjór á fimmtudeginum, enda alltaf stuð á Frosknum. Eftir bæjarferð á föstudeginum þar sem að skvísan rambaði “óvart” inn í MAC búð hér í nágrenninu (hvernig sem það nú gerðist!) var hún til í slaginn enda var búið að hressa hana við með smá kinnalit og glossi, þess má geta að kinnaliturinn var lykilatriði helgarinnar enda virðist hann gera mann ómótstæðilegan ha ha. Eins og svo oft áður var kíkt á ofursvala Poppinn enda eðalbar á ferð og nóg af fólki til þess að skemmta sér með, þar hittum við á Miko sem er hress og var einu sinni húsvörður í Hagaskóla ha ha og svo var kíkt aðeins á dansgólfið og dillað rössum. Kvöldin enda aldrei snemma hér svo dansinn dunaði lengi!! Sagan endurtók sig síðan kvöldið eftir en má segja að við höfum dansað af okkur rassgatið í orðsins fullu merkingu, Poppinn breyttist úr svölum bar í svitaball enda lá við að svita rigndi úr loftinu undir lokin og skvísan ásamt meðskvísum var farin að þurrka svitann af enninu eins og hún fengi borgað fyrir það, já það er stuð að vera sveittur! Til að toppa alltsaman var skotist með hádegissólinni yfir á Champsa (Champs Elysees) á Kúlturbjórinn til að kíkja á einn rugbyleik svona rétt til þess að hita sig upp fyrir ofurúrslit frakka og englendinga eftir nokkrar vikur. Þrátt fyrir að vera ekki lærðar í leiknum, pikkuðum við upp ýmis mikilvæg atriði eins og hverjar eru kempurnar, hlaupararnir, jarðýturnar o.s.fr. og hvenær er mark en merkasta uppgötvunin var sennilega sú að átta sig á því af hverju þeir eru með svitabönd á lærunum a ha, ekki bara hattastandur!!!
Svo eftir fimm daga stanslaust á háum hælum, maraþondans og pæjuskap er staðan þessi:

Mig verkar alls staðar í líkamann, það er ekki hrein flík í skúffunum, ég er með bauga, ég á engan pening og uppvaskið situr enn skítugt í vaskinum.....

Á hinn bóginn hef ég svo þetta að segja:

Skvísukinnalitur, Latíno-Englendingar, Svitaball, Rassgat, Krulli og Skyrta, Almenn vitleysa og með’í

C’est la France!!!!!



Spakmæli helgarinnar: Jah, af hverju ekki!