Life on the rocks

Það er alveg merkilegt að í öllu svefnleysinu og ljótleikanum þessa dagana hafa draumfarir mínar verið miklar og að öllu leyti líka ljúfar. Draugar fortíðar hafa sótt á mig bæði í vöku og í draumi og mér er spurn hvað hefur opnað fyrir þessa gátt. Eru stjörnurnar í fínstillingu eða er það mitt annað sjálf sem er að kalla fram þessa drauga. Kannski er þetta einhvers konar flótti frá raunveruleikanum sem umkringir mig en samt skrítið að mitt annað sjálf sækist eftir að hræra í minningum á tímum eins og þessum. En hvað getur maður gert annað en að taka þessu með stæl og syngja ber að ofan:

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa a a aaa a Úú úú úúú ú ú ú ...