Chaque âge a ses plaisirs, son esprit et ses mœurs

Það er gott að hafa þessi orð við höndina ef maður er eitthvað að hafa áhyggjur yfir hækkandi aldurstölu. Nú er maður kominn á það stig að spennan við að eitt ár er að bætast við er að hverfa og í staðinn kemur þungbúinn kvíði yfir því hvað aldurinn mun bera í skauti sér. Er víst löngu komin yfir það að vera að færa mig upp metorðsstigann þ.e.a.s. er komin með bílpróf, kosningarétt, áfengisaldur, löglegan aldur til að gifta mig og svo fram eftir götunum. Já, og svo er ég líka búin að ná þeim tímamótum að verða tuttuguogfimm. Hvað hef ég þá núna til að hlakka til, fyrir utan það að fegurð mín og ljómi eykst einungis með árunum? Ég hef semsagt náð þeim tímamótum að frjósemi mín mun einungis minnka frá og með síðasta afmælisdegi samkvæmt öllum helstu rannsóknum. Svo auk þess að hafa áhyggjur af gráum hárum, sígandi brjóstum og auknum hrotum á komandi árum bætist líka við kapphlaup við móðir náttúru og hennar krafta. Já maður bara spyr sig hvað kemur næst!

Rokkprik helgarinnar fá háhælaðir skór...og rauðvín.