þriðjudagur, febrúar 20, 2007

Eg myndi gera næstum hvað sem er fyrir frægðina...nema kannski að koma nakinn fram!

Nú hef ég skrifað sömu fyrirsögnina svona tíu sinnum á blaðið

DADA-isme
DADA-isme
DADA-isme

Samt tekst mér ekki að skrifa neitt annað, talandi um að vera í krísu, dilemmu eða hvað það má nú heita. Get þó huggað mig við það að klaufaskapur minn síðustu vikur hefur einungis hvetjandi áhrif á skrifborðssetu. Ég hef nú aldrei talist (að mér finnst) sérstaklega samhæfð í hreyfingum sem hefur haft í för með sér ófáa árekstra við dyrakarma og -húna, umferðarskilti, tröppur og svo má lengi telja. En síðustu vikur hafa nú samt sem áður talist sérstaklega óheppnar held að ég hafi reitt einhverja karmaguðina til reiði þar sem ég hef sjaldan vitað annað eins. Ekki nóg með að venjulegi skammturinn af klaufaskap væri til staðar tókst mér ýmislegt annað eins og að brjóta allan fjandann, þar á meðal stafla af glösum og gleraugun mín, síðan var ég næstum dottin þúsund sinnum bæði með að ganga á litla staura sem þurfa að vera allsstaðar og vera næstum runnin á rassinn í forinn í fjósi, það hefði nú verið rúsínan í pylsuendanum! Já þetta er einungis toppurinn á ísjakanum get talið fullt fleira upp sem varðar hluti eins og að hella niður, missa hluti ofaní vökva, hitta ekki á stólinn og ýmislegt fleira skemmtilegt sem á daga mína hefur drifið. Held semsagt núna að best sé að forða sér frá því að fara út úr húsi þangað til ég hef náð að laga karmað. Spurningin er bara hvernig ég fari að því, allar tillögur eru vel þegnar svo lengi sem þær fara ekki fram á skordýraárt, sjóböð, eða frekari opinbera niðurlægingu.